maandag 11 juni 2018

Pinksterfeest: de woestijn zal bloeien... (+ objectles)

Zoals jullie misschien weten, geven wij onze kinderen thuisonderwijs. De afgelopen tijd hebben we met elkaar geleerd over de woestijn. Toen het Pinksterfeest naderde, leek het ons mooi om dit onderwerp te combineren. 

De centrale Bijbeltekst hierbij was Jesaja 44:3 
Want Ik zal water gieten op het dorstige, en stromen op het droge. Ik zal mijn Geest op uw nageslacht gieten en Mijn zegen op uw nakomelingen. 

Toen ik járen geleden belijdenis deed, was dit de tekst waar de preek over ging. Toen heel bemoedigend. En nu nog steeds: wat een prachtige belofte voor onze kinderen!

We begonnen ons Bijbelfeest met bovenstaande tekst. Daarna zochten we nog meer teksten op die hierover gaan. Vooral Jesaja heeft hier veel over geprofeteerd. 

Dit bekende lied is gebaseerd op Jesaja 32:15 
Totdat over ons uitgegoten wordt de Geest uit de hoogte. Dan zal de woestijn tot een vruchtbaar veld worden en het vruchtbare veld zal als een woud beschouwd worden.

In hoofdstuk 43:19 en 20 staan de bekende woorden:
Zie Ik maak iets nieuws. Nu zal het ontkiemen. Zult u dat niet weten? Ja, ik zal een weg aanleggen in de woestijn, rivieren in de wildernis. De dieren van het veld zullen Mij eren – jakhalzen en struisvogels – want Ik zal water geven in de woestijn, in de wildernis rivieren, om Mijn volk, Mijn uitverkorene, te drinken te geven.

En tot slot nog psalm 107:35 
Hij maakt de woestijn tot een waterpoel, het dorre land tot waterbronnen.

Hierna keken we een filmpje over hoe de woestijn verandert na een regenbui.


Het object bij deze objectles bestond uit een droge spons. Waar is die voor gemaakt? Om schoon te maken. Lukt dat zo? Nee, hij is hard en droog. (Even geprobeerd op de wangetjes van de kinderen :)) Zo is de mens zonder God: hij is gemaakt tot eer van Hem. Maar kunnen we dat? Nee, zonder de Heilige Geest is ons hart ook hard en droog.



Toen er water op de spons werd gegoten, werd hij zacht. En konden we hem gebruiken waar hij voor bedoeld is: schoonmaken. Als de Heilige Geest in ons hart wordt uitgestort, komen we ook tot ons doel! En het mooiste: dan gaan we vrucht dragen. Voor Hem. (Galaten 5:22)


Hier is de droge woestijn veranderd in een 'vruchtbaar veld'. 
(Ik heb coctailprikkers gebruikt en daaromheen chenilledraad met bovenop een bloemetje van tissuepapier.)


Tot slot nog een foto van het knutselwerkje. 
woensdag 23 mei 2018

We zijn er nog!

Lieve mensen,

Ons gezin is in maart uitgebreid met een prachtige dochter: uit Gods hand ontvingen we Sara Abigaïl. We waren allemaal op slag verliefd :) Abigaïl betekent Vreugde van de Vader. En wat hebben we Zijn aanwezigheid gemerkt bij haar bijzondere geboorte. 

Hier lag ze voor het eerst in haar bedje. Een paar uur jong. Zie je die handjes?
Het is niet zo dat we nooit meer Bijbelfeest vieren. Hoewel het al een poosje op een lager pitje staat. En áls we het doen, pluk ik meestal wat ideetjes van internet: genoeg mooie blogs met inspiratie. Zo zijn we recent begonnen aan een serie over de geestelijke wapenrusting. Dan maak ik dankbaar gebruik van de blog van Ilse. 

Trotse broers!

Misschien ben je ons de afgelopen tijd tegengekomen op tv. We hebben meegedaan aan het programma De Opvoeders. We wilden graag laten zien dat wij ook niet perfect zijn, haha. Maar dat wisten jullie natuurlijk al :) De échte reden dat we meededen, was dat we wilden laten zien hoe ons gezinsleven met de Heer eruit ziet. Dat onze geloofsopvoeding zich niet beperkt tot uit de Bijbel lezen en bidden (of Bijbelfeest vieren), maar dat het ons dagelijkse leven doortrekt. Eerlijk gezegd vind ik het jammer dat dit niet heel duidelijk te zien is in de uitzendingen. We hadden totaal geen invloed op de fragmenten die gekozen werden, ook onze 'quotes' zijn willekeurig geknipt en geplakt. Toch zijn we wel dankbaar voor het beeld dat ze van ons gezin neergezet hebben. 


Uiteindelijk blijkt de Bijbel toch het beste opvoed-handboek te zijn!
zondag 24 december 2017

Mooie filmpjes over (advent en) kerst

Dinsdag hopen we met ons gezin het kerstfeest te vieren. In de voorbereiding kwam ik deze filmpjes tegen. Ik wil ze jullie niet onthouden. Veel filmpjes zijn geromantiseerd, of kloppen niet met de Bijbelse waarheid. Deze zijn, voor zover ik weet, Bijbelgetrouw. Het is wel in het Engels, maar de beelden spreken voor zich. Je zou ook het geluid uit kunnen zetten en er zelf bij voorlezen of vertellen. 








Klik hier voor een afspeellijst van deze video's, dan kun je ze achter elkaar bekijken.

Gezegende en vreugdevolle dagen gewenst!

zondag 2 juli 2017

Bijbelfeest - Hanna

Een Bijbelfeest voorbereiden hoeft geen uren te kosten. Oké, toegegeven: als je het in je hoofd laat rijpen, komen er vaak wel mooie ideeën boven. Maar dit Bijbelfeest werd gisteravond pas voorbereid, en het was best fijn met elkaar!

We begonnen met het stoplichtje wat Joas voor zijn verjaardag gekregen had. Wat betekenen de kleuren? Zo geeft God eigenlijk ook antwoord op onze gebeden. Soms zegt hij ja (groen), soms nee (rood), en soms wacht (oranje). Manlief gaf een voorbeeld uit zijn eigen leven.

Later bedacht ik dat het ook leuk is om het op een andere manier te doen. Dan zou manlief 3 kleuren ronde vouwblaadjes hebben, en ik zou elke keer een vraag stellen. Bijv: mag ik een snoepje? Rood natuurlijk :) Of: mag ik op de tafel klimmen? Groen :) En ook een keer een vraag waarbij het antwoord oranje is, en dan later die vraag nog een keer stellen waarbij er wel antwoord komt.

Hierna vertelde manlief het verhaal uit 1 Samuel 1:1-20, over Hanna. Haar verdriet om haar kinderloosheid en ook om het geplaag van Peninna. Mooi om het dicht bij de kinderen te brengen: jij mag ook alles aan de Heere vertellen. Eigenlijk is dat bidden: vertellen hoe je je voelt, wat er gebeurd is. Gewoon alles bespreken met de Heer. En dus niet in de eerste plaats een verlanglijstje afwerken.


Ik werd deze week geraakt door een prachtige tekst uit Psalm 40:2 Lang heb ik de HEERE verwacht, en Hij boog Zich naar mij toe en hoorde mijn hulpgeroep. Ik zie het voor me, net als een moeder die haar kind hoort roepen. En haar oren spitst, gereed om te helpen. Levi was pas ook 'in nood': hij kon niet meer uit een boom komen, en riep zijn broer. Uiteraard noemde ik dit voorbeeld en dan is het zo mooi om te zien dat het landt! 

Als verwerking maakten we een boekje. Weer eens wat anders, en op deze site vind je genoeg inspiratie. 


Op de voorkant zelf een tekening maken wat bij het verhaal past.
En gelijk 'logische volgorde' geoefend :)

Hanna met de hand op haar buik...

maandag 5 juni 2017

Pinksterfeest - werkje

Het is hier een beetje stil. Druk met van alles en nog wat. Daardoor schiet de tijd om spetterende Bijbelfeesten voor te bereiden het bloggen er een beetje bij in. Ik weet dat onze geloofsopvoeding niet (alleen) zit in het vieren van Bijbelfeesten. Maar toch wringt het ergens. We zijn druk met de boerderij, de gemeente, kinderclub, zondagsschool, enz. En ons eigen gezin hangt er een beetje bij. Niet helemaal waar natuurlijk, maar uhm... structureel voorbereiden van Bijbelfeesten? Wat is dat?

Herkent iemand deze struggle? 


Vanmorgen was ik naar de belijdenisdienst van mijn zusje. Manlief heeft toen aan de jongens het Pinksterevangelie verteld. Toen ik thuiskwam, wisten ze heel goed wat er gevierd werd: het oogstfeest, 50 dagen na het Paasfeest. En ja, ze wisten ook van de vlammetjes en de wind: teken van de Heilige Geest.

Ik heb gisteren nagedacht (lees: op Pinterest gezocht) voor een werkje. En al klikkende kwam ik uit op een windorgel. Vond ik erg toepasselijk bij Pinksteren. Daarom deel ik het even. Wie weet kun je het dit jaar nog gebruiken, en anders volgend jaar?

Eerst heb ik een paar oude kettingen gesloopt :) Je kunt ook gewoon kralen gebruiken die je al hebt liggen. Of schelpen of knopen of sleutels of bierdopjes... De kralen hebben we aan een visdraad geregen. Manlief had nog een paar mooie buisjes liggen, en zie hier:



woensdag 22 maart 2017

Objectles - mijn zonde geruild voor Jezus' zuiverheid

Deze middag hadden we eigenlijk niets voorbereid. Toch wilde ik graag iets met de kinderen delen, dus bladerde ik wat in het boekje 'Leer mij God kennen' van Patricia St. John. Omdat we naar Pasen toeleven, sprak het volgende verhaal me erg aan. Terwijl de kinderen (en papa) aan tafel met de lego speelden, las ik het voor.


Het is een oud verhaal over tweelingbroers die in Spanje woonden. Sebastiaan had een goede baan, was vriendelijk en betrouwbaar en werkte hard. Louis was lui en wilde niet werken, hij ging elke avond uit, terwijl hij dronk en gokte. Op een avond komt Louis aangerend met gescheurde en bebloede kleren: hij heeft iemand vermoord. Sebastiaan trekt zijn overhemd uit en ze ruilen hun kleren. Louis rent de heuvels in. Sebastiaan wordt gearresteerd en een paar dagen later ter dood veroordeeld. Een paar weken daarna durft Louis zich weer te vertonen in de stad. Hij hoort wat er gebeurd is, en rent in tranen naar de gouverneur. Daar krijgt hij een brief van zijn broer: 

Mijn lieve broer,
Vanmorgen zal ik, helemaal vrijwillig, in jouw met bloed bevlekte shirt, sterven. 
Ik smeek je om door te gaan met leven in mijn schone overhemd. 
Ik houd van je. God zegene je! 
Sebastiaan.

Een indrukwekkend verhaal, waarin we heel duidelijk de enorme liefde van de Heere Jezus voor ons  zien. Het raakte ons als ouders. Christus heeft aan het kruis de plaats van zondaars ingenomen. Hij stierf, 'gekleed' in onze zonden. Nu zegt Hij tegen ons dat we de nieuwe kleren van Zijn liefde en goedheid moeten aantrekken. Eigenlijk is dit de witte bladzijde uit het woordenloos boekje, misschien ken je het wel. Het gaat hier om de rechtvaardiging, dus niet in de eerste plaats over de bedekking van de zonde met het bloed van Jezus Christus. 



Een oud T-shirt van mama mocht wel beklad worden. Intussen praatten we over de zonden in ons leven. De overtredingen van de Tien Geboden, maar ook minder duidelijke dingen als: de belangrijkste willen zijn, iets wat best wel een dingetje is hier.


Daarna trokken we het lelijke shirt uit, en werd er een prachtig schoon wit shirt aangetrokken. 
De shirts hangen op, en we kijken er regelmatig naar: een herinnering aan Gods oneindige liefde voor ons! Persoonlijk herinnert het mij ook aan het feit dat ik niet meer in dat vieze shirt rondloop. 


Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem. 2 Korinthe 5:21

Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden. 
2 Korinthe 5:17
dinsdag 14 maart 2017

Een lam voor mij - review

Eigenlijk zijn het drie verhalen. Het eerste verhaal vindt plaats in deze tijd. Het gaat over de oma van Fien, Sam en Jet. Echt een oma van verrassingen. De kinderen krijgen een uitnodiging per post om het Pesach bij opa en oma te vieren. 
Welkom op Pesach, het feest van bevrijding. 


Het tweede verhaal wordt door oma verteld, en is geschreven vanuit het perspectief van Rachel, een Israëlitisch meisje in Egypte. Haar vader en moeder moeten heel hard werken, maar vandaag niet, want bij de stenenbakkerij is het zo donker. In heel Egypte is het donker. Rachel en Levi zoeken samen met papa een lam uit. Papa legt uit wat er gaat gebeuren. ... Het bloed van het lam zal ons beschermen. 'Kunnen we niet een ander lammetje kiezen?' vraag ik. Papa schudt zijn hoofd. Het is even stil. Ik zit op de grond en kijk met tranen in mijn ogen naar ons lieve lam.


Het laatste verhaal gaat over Joshua, die met zijn vader en moeder gaat logeren bij familie in Jeruzalem. Daar gaan ze het Pascha vieren. De verwarring over Jezus' dood wordt mooi geschetst. Ook de vragen die het oproept: was Hij toch de Messias? 'Ik denk het niet', zegt oom Josia. 'Hij ging te ver. Hij zei zelfs dat hij de Zoon van God was. Dit kon niet langer zo doorgaan.' Een jaar later komt de familie bij Joshua thuis om het Pascha te vieren. Ik vind het ook een beetje spannend. Er is  iets gebeurd wat zij nog niet weten. 


Na de verhalen vind je een aantal gespreksvragen. Vragen die niet heel gemakkelijk te beantwoorden zijn. Het is echt de bedoeling dat je met je kinderen in gesprek gaat.

Daarna volgt een hoofdstuk met uitleg van de Sedermaaltijd. Dan een hoofdstuk met praktische tips hoe je de Sedermaaltijd zou kunnen vieren in je gezin of gemeente. Tenslotte een hoofdstuk met verschillende proefjes en opdrachtjes die je kunt doen om de betekenis van Pesach wat concreter en tastbaarder te maken. En als bijlage nog een aantal recepten zonder gist.


Het is een prachtig boek, met schitterende tekeningen. Ik vind het erg mooi dat de auteurs vanuit kinderen gedacht en geschreven hebben. Op deze manier komt het heel dichtbij. Bovendien is het een heel praktisch boek. Met bijvoorbeeld doe-opdrachtjes en objectlessen, en zelfs een boodschappenlijstje.

Wat mij betreft een aanrader om te gebruiken in deze lijdenstijd!


Vieren wat je vieren kunt...
Een lam voor mij.
Geheimen over Jezus ontdekt in het Pesachfeest.

Gerdine Bonhof en Nelleke Tak

17,50 plus 3,50 verzendkosten. 
Bestellen via nelleketak @ gmail . com
zondag 12 maart 2017

Mozes (8) - Het gouden kalf

Het vorige Bijbelfeest was nou niet echt geschikt om over te bloggen. Een flop zeg maar. Het ging over de wetgeving op de Sinaï. We hebben de Tien Geboden mbv de platen van IKEG geleerd. Zoals je ziet, hebben we (in de week daarna) ook de tekst uit Lukas 10:27 erbij geleerd: U zult de Heere uw God liefhebben... We vonden het belangrijk om de liefde centraal te stellen. 


Soms is er vooraf al zo'n strijd dat je je afvraagt of het überhaupt zin heeft om te beginnen. Soms is er tijdens het Bijbelfeest strijd. Eigenlijk is er altijd strijd. Want er is er eentje die absoluut niet wil dat we als gezin rond de Bijbel samen zijn. Wel heb ik gemerkt dat er verschil is. En dat heeft vooral te maken met onze reactie als ouders. Laten we ons erdoor beïnvloeden? Ergeren we ons bijvoorbeeld aan het irritante gedrag van één van de kinderen? Of doorzien we dat er meer aan de hand is? 

Ook vandaag was er strijd. Ezra van 2 had heel even in de auto geslapen. Te kort om dan aan het eind van de middag nog gezellig te zijn. Toch kreeg ik de rust (genade!) om er op een goede manier mee om te gaan. Ik liet me niet leiden door mijn gevoel. 

We begonnen met het ritueel van het aansteken van de kaars. Daarna wat gezongen en gebeden.


Toen maakten we mooie sieraden van de 'gouden' klei. 


Hierna vertelde ik de geschiedenis uit Exodus 32. Omdat we deze serie echt het leven van Mozes centraal willen stellen, heb ik ook verteld vanuit het perspectief van Mozes. Ik heb eerst Exodus 24:7 voorgelezen waar het volk zegt: Alles wat de Heere gesproken heeft, zullen wij doen en Hem gehoorzamen. Daarna gingen we met Mozes mee de berg op. Daar krijgt hij instructies voor de bouw van de tabernakel, de ark, de offers en de kleding van de priesters. Dan vertelt de Heere aan Mozes wat er onder aan de berg gebeurt. En de Heere wordt zo boos dat hij hen wil vernietigen (vers 10). Mozes pleit dan voor het volk, en de Heere verhoort Hem. Wat heerlijk dat wij ook zo'n Voorbidder in de hemel hebben! 

Mozes gooit de stenen tafelen kapot, verpulvert het beeld tot stof, strooit dat uit over het water geeft het de Israelieten te drinken. Wat een vernedering. Hij roept Aäron tot verantwoording, en dan komt er een stukje waarbij je de kinderen heel persoonlijk kunt aanspreken. Hij zegt: wie bij de Heere hoort, moet bij mij komen (vers 26). Wat zou jij doen? Zou jij ook naar Mozes toegaan? Of denk je dat je mee gedanst zou hebben? Juist deze ochtend waren ze na kerktijd met andere kinderen het kerkplein afgegaan. "Stoer toch? Naar de skatebaan!" Ik had al uitgelegd dat het juist stoer is als jij zegt: ik ga niet mee, want ik wil gehoorzaam zijn. Dat heb ik nu weer gezegd: de mensen uit de stam van Levi waren 'stoer' omdat ze voor de Heere gekozen hadden. 

De volgende dag klimt Mozes weer de berg op. En wat een prachtige lessen zien we dan. Juist in deze lijdenstijd! Misschien zal ik verzoening kunnen bewerken voor uw zonde (vers 30). En wat een liefde van Mozes voor zijn volk: schrap mij alstublieft uit Uw boek, dat U geschreven hebt (vers 32). Hij wilde de straf wel dragen, maar dat kon en mocht Hij niet. Dat zou een Ander doen. Het raakte me, ook als je nog een keer kijkt naar vers 10: zodat Mijn toorn tegen hen ontbrandt en Ik hen vernietig. God heeft Zijn toorn wél laten ontbranden tegen Zijn lieve Zoon, en Hem wél vernietigd.


Er werd heel geconcentreerd gewerkt aan een mooie kleurplaat. Ik heb het gouden kalf uit goud papier voor ze geknipt en dat plakten we op. Intussen hebben we nog fijn na kunnen praten.


Tenslotte zijn de sieraden tot een kalf gesmeed, en ook weer kapot gehakt :)




Een tijd geleden hebben we al mooie bijpassende teksten geleerd, misschien kun jij ze nog aanleren?

Exodus 33:17 Daar zegt de Heere tegen Mozes: want u hebt genade gevonden in Mijn ogen, en Ik ken u bij uw naam. 

En Johannes 1:17 waar we duidelijk zien dat de wet ons niet kan redden: De wet is door Mozes gegeven, de genade en de waarheid zijn er door Jezus Christus gekomen.
dinsdag 7 maart 2017

Ik ga slapen ik ben moe - maar dan anders

De meesten van ons zullen het bekende gebedje Ik ga slapen ik ben moe als kind geleerd hebben. Elke avond zong je het, misschien samen met je papa of mama. En misschien heb je het ook aan je eigen kinderen geleerd. 

plaatje van pinterest
Toen onze oudste geboren werd, dachten we na over dit avondgebed, en kwamen we tot de conclusie dat de taal enigszins verouderd is. Ook misten we wat dingen. Zodoende hebben we onze eigen versie gemaakt. Overigens voor een groot deel aan de hand van allerlei versies die we op internet hebben gevonden. 

Onze lieve oudste zoon, ruim 6 jaar geleden *smelt*

Lieve Vader, ik ben moe.
Ik ga naar mijn bedje toe.
Zorgt u voor mij deze nacht.
Zet uw engelen op wacht.

Als het donker is of licht,
'k doe mijn oogjes rustig dicht.
Dank U Heer, dat U mij kent,
dat U altijd bij mij bent.

Alles leg ik voor U neer,
ook mijn stoute dingen Heer.
Doe mijn zonden weg van mij.
Heere Jezus, maak mij blij.

Zorg voor kinderen in nood.
Geef de arme mensen brood.
Laat de zieken als het mag,
beter worden op een dag.

Wilt U ook een Vader zijn,
voor mijn vrienden, groot en klein.
Heer, ik bid ook voor het kind,
dat ik niet zo aardig vind. 

Laat mij weer gezond en fris,
opstaan als het morgen is.
Geef dat ik weer spelen mag.
Dank U Heer, voor deze dag.

Amen.

P.S. Dit is echt iets voor de eerste jaren, daarna stappen we over op een 'vrij gebed'. 
Of eerst een combi van beide. Hoe doen jullie dat?
zondag 8 januari 2017

Ideetjes voor advent en kerst

We hebben met elkaar toegeleefd naar het kerstfeest. De kinderen gaan het steeds bewuster meemaken. Joas is 6,5 en Levi wordt deze maand 5. Elke zondag staken we een adventskaars aan, en we plakten ook een stukje van de puzzel op. Dit heb ik bedacht naar aanleiding van wat ik las op de achterzijde van 'de Bijbel, het boek van Jezus' (de kinderbijbel waarop onze Jesse Tree deze adventsperiode was gebaseerd). 

Jezus is als het verloren stukje van een puzzel; het stukje dat alle andere stukjes met elkaar verbindt. 



Rechtsonder was het laatste stukje.

Deze sterren ontstonden spontaan toen we aan het knutselen waren. Een ster tekenen of omtrekken (bijv van een koekjesuitsteker) en een gaatje in het midden maken. Daarna op een led-waxinelichtje drukken.

En deze sterren hebben we gemaakt naar aanleiding van ons Bijbelfeest over de wijzen. De intro bestond uit het volgen van de ster. Eigenlijk wilde ik op een zaklamp een ster van karton plakken,  zodat je op het plafond de ster zou zien schijnen. Dit lukte helaas niet, dus liep manlief met een ster-waxinelichtje door het huis. De jongens er achteraan, en na de route lag er op tafel een chocoladester voor ze. 

Ik heb deze geschiedenis niet verteld, maar we hebben elke Bijbeltekst gelezen en daar kort over doorgesproken. Ik vond het heel waardevol om op deze manier echt de Bijbel te laten spreken. Zeker bij de verhalen rond de geboorte van de Heere Jezus, romantiseren of fantaseren we soms (ongemerkt). Op deze manier voorkom je dat.

Manlief had een ster op plakfolie getekend. Daarna op een canvas geplakt en daar hebben de jongens een donkere nachtlucht overheen geverfd. Toen de verf droog was, de ster eraf getrokken en dit is het strakke resultaat :)

woensdag 14 december 2016

Mooi filmpje over kerst

Ik kwam dit korte maar mooie filmpje tegen, en wil het jullie niet onthouden. 
Vooral het einde vind ik soort van indrukwekkend.





dinsdag 15 november 2016

Adventskalender

Nog maar 2 weken, dan begint de Adventsperiode al... Ik dacht er de afgelopen dagen over na, en zei tegen mijn man: we moeten ook nog iets bedenken voor Advent. Als antwoord kreeg ik: we moeten niks, lieverd...

Dat is helemaal waar natuurlijk! Toch vind ik het mooi om met elkaar heel bewust naar het Kerstfeest toe te leven. Een zwakke vergelijking, maar de kinderen kijken ook altijd enorm uit naar hun verjaardag. Mogen we de geboortedag van onze Heiland dan niet verwachten? 

We hebben al eerder een Jesse Tree gedaan. Maar dit jaar wordt het net een beetje anders. Ik ben aan de slag gegaan met een bestaande Jesse Tree, en heb deze aangepast naar de verhalen in deze kinderbijbel:


De tekst op de achterzijde luidt:
De Bijbel - 'het boek van Jezus' vertelt het verhaal achter alle bijbelverhalen. Heel de Bijbel is nodig om dit verhaal te vertellen. En in het centrum van dit verhaal ligt een baby, het kind van Wie alles af zou hangen. Van de geschiedenis van Noach tot Mozes tot koning David en verder - alle verhalen fluisteren Zijn naam. Jezus is als het verloren stukje van een puzzel; het stukje dat alle andere stukjes met elkaar verbindt. 

Eigenlijk bestaat een Jesse Tree uit verschillende personen uit het voorgeslacht van de Heere Jezus. Dat is bij deze Jesse Tree niet zo, en sommige personen worden zelfs gemist, zoals Ruth. David daarentegen, komt een paar keer voor. Rachab komen we ook niet tegen, maar ik vind het wel mooi om haar naam te noemen. Daarom heb ik bij het verhaal over Jericho (Jozua) toch voor een plaatje van een touw gekozen. 

Bij elk hoofdstuk hoort dus een plaatje. Dat plaatje kun je bijvoorbeeld in huis verstoppen (ik doe het eerst in een organza zakje, en soms zit er nog iets lekkers bij :-) Reken maar dat de kids elke ochtend direct gaan zoeken! Of je doet ze in envelopjes en hangt ze aan een touwtje, of je stopt ze in dit houten huisje, of... 


Tijdens het kleuren van het plaatje, kun je het verhaal uit de kinderbijbel voorlezen. Daarna hang je het op aan een paar takken, of je plakt het op een groot papier, of...

Hier vind je de kalender, voel je vrij hem te gebruiken en te delen!
Veel zegen gewenst in je gezin!

Toen ik klaar was met digitaal knippen en plakken, kwam ik erachter dat Mirjam deze twee jaar geleden ook al zelf gemaakt heeft. We hebben wel vaker dezelfde ideeën ;-)
maandag 24 oktober 2016

Mozes (7) - door de rode zee

Om eerlijk te zijn, hebben we dit Bijbelfeest in 2x gedaan. Eerst een stukje over de uittocht, met de nadruk op de wolk- en vuurkolom. En daarna het stukje over de doortocht.

We begonnen met een rondje lopen. Joas en Levi wisten niet waar naar toe, maar papa liep voorop. Hij wist de weg. Toepassing maken is niet moeilijk hè? ;-)


Intussen zag ik deze prachtige wolk aan een strakblauwe hemel. Geen idee of de wolkkolom er zo uitzag, maar ik vond het wel een mooi gezicht. 


Toen de boys terug waren, hebben we met elkaar nagedacht over de wolkkolom. Ik moest denken aan psalm 121. De zon zal u overdag niet steken... De kinderen kennen deze psalm uit hun hoofd, dus dan zie je de oogjes altijd oplichten als je die bekende woorden noemt. 

Ook de vuurkolom bespraken we. Vuur is een beeld van de Heilige Geest. Wij zien nu geen vuurkolom meer, maar toch worden we door de Geest van God geleid! (Romeinen 8:14)

Een leuk werkje vind je hier. Staat nog op de planning om te maken...

Twee weken later (gisteren dus), was de doortocht aan de beurt. Manlief vertelde het verhaal (en ook nog een stukje voorgeschiedenis) aan de hand van deze prachtige platen. Wat getuigt deze geschiedenis van Gods almacht! 

Dit is een ziplock zakje, gevuld met gel. Het stelt de zee voor.

Je kunt heel makkelijk met je handen een pad maken, zodat de poppetjes erover heen kunnen lopen. 

Joas wilde 2 poppetjes achterhouden, dat waren de Egyptenaren. Die legden we onder het zakje.

Na het Bijbelfeest hebben we 2 poppetjes erin gedaan, met nog wat paarden, wielen en speren. 
Het voelt heel lekker aan, het is een voorbeeld van een sensory bag. Kijk maar eens op pinterest.
Helaas sneuvelde het zakje vandaag, toen Ezra van 1,5 ermee aan het spelen was. 't Ruikt hier nu wel lekker :-)

Mirjam, bedankt voor dit idee. Het was natuurlijk onmogelijk om een muurtje van water te maken!

Het werkje kun je hier vinden.
Deze is ook leuk.