Mozes (4) - terug in Egypte

Exodus 4 en 5 waren bij ons vierde Bijbelfeest over Mozes aan de beurt. Dit zijn niet zulke bekende hoofdstukken. Daarom was het een beetje lastig om er een werkje en intro bij te bedenken. Ik vond het deze keer dan ook leuk om er een stukje 'gewone geschiedenis' bij te pakken. Egypte staat uiteraard bekend om de piramides. Misschien, dacht ik, hebben de Israelieten wel mee geholpen aan de bouw daarvan. Toen manlief dat nazocht, bleek dat niet zo te zijn. Het piramide-tijdperk was al voorbij, toen de Israelieten als slaven in Egypte woonden. 

Plaatje van Wikipedia

Als intro toch maar gekozen voor het spelletje om elkaar zo snel mogelijk als mummie in te pakken. Dit vonden de jongens een beetje spannend, dus werd mama ingepakt :-)

 

Daarna vertelde manlief deze geschiedenis aan de hand van de platen van the brick testament.

Mozes zette zijn vrouw en zonen op een ezel en ging op die manier naar Egypte. Wie reed er nog meer op een ezel? Dat wist Joas wel: de Heere Jezus, bij de intocht in Jeruzalem. Maar Hij is ook op een ezeltje naar Egypte gegaan! Toen Hij met Zijn vader en moeder moest vluchten uit Bethlehem voor de boze koning Herodes.

Dat is gelijk een tip, probeer bij elk Bijbelverhaal uit het Oude Testament een link te maken naar het Nieuwe Testament.

Wat verder opviel in dit stuk, is de beproeving. Het volk denkt dat ze bevrijd gaan worden, maar ze moeten juist harder werken! Mooi om Mozes' reactie daarop te zien: hij gaat ermee naar de Heere.

Als 'werkje' bouwden de boys een piramide. (Je kunt het ook van kleine lego of bijvoorbeeld suikerklontjes doen.) Ze mochten zelf bedenken hoe het moest, en dat lukte prima! Hier zie je ook hoe Levi de farao mummificeert :-)

De tekst die we de dag erna geleerd hebben, komt uit psalm 37 vers 40

De Heere zal hen helpen en hen bevrijden; Hij zal hen bevrijden van de goddelozen en hen verlossen, 

want zij hebben tot Hem de toevlucht genomen.

Ik legde het woord goddelozen uit, en Joas wist wel wie er ook goddeloos was: de farao, want die zei: ik ken de Heere niet.

Mozes (3) - geroepen

Het derde Bijbelfeest over Mozes. Het was heerlijk weer, dus we hebben het buiten gedaan. De concentratie van de jongens was niet opperbest, maar viel ook niet tegen :-)

Daarna vertelde ik de geschiedenis dat Mozes geroepen werd bij de berg Horeb. Hij zag een brandende doornstruik die niet verbrandde. Heel bijzonder. God sprak tot hem. Voor we begonnen, had ik gezegd dat iedereen zijn sandalen aan moest doen. Toen ik bij het stukje was dat Mozes zijn schoenen uit moest doen, deden wij dat ook allemaal. We hebben met elkaar gepraat over de heiligheid van God.

Het is bijna ongelooflijk hoe Mozes tot 4x toe zegt dat hij niet wil / kan / durft. Maar  uiteindelijk is hij toch gehoorzaam en vertrouwt hij op de Heere. Ook dat is weer een les voor ons.

De boys verfden een braamstruik, daarna plakten we er vlammetjes van vliegerpapier overheen. De voetstappen ernaast, heb ik van de muur gehaald. Die hingen daar nog steeds (klik).

Mozes (2) - aan het hof

We hebben deze keer geen foto's gemaakt. We hadden geen intro, en zelfs geen werkje. Toch was het goed. Samen rond de Bijbel, dat is altijd goed!

Het ging over de tijd die Mozes in het paleis was. Maar vooral over het gebeuren als hij bij zijn volk gaat kijken. Hij ziet dat een Israeliet geslagen wordt door een Egyptenaar. Daar wordt hij zo boos om, dat hij de Egyptenaar doodslaat en onder het zand verstopt. Mozes was iemand van: niet denken maar doen. Dat was wel herkenbaar voor onze jongens. En ook dat Mozes het stiekem deed. Kunnen we iets verbergen? Voor elkaar wel, maar voor God niet! Het is belangrijk om alles in het licht te brengen, anders brengt het scheiding.

De volgende dag ziet hij dat twee broeders ruzie hebben. Dat is nog erger, en ook daar hebben we met elkaar over nagedacht. Mozes moet vluchten, maar in de woestijn gebeurt er iets moois. Hij wordt schaapherder. De Heere maakt hem klaar om een goede leidsman te worden: zachtmoedig, nederig en gehoorzaam. Hij gaat op de Heere Jezus lijken!

Dus: deze keer geen plaatjes en geen foto's, geen linkjes en geen filmpjes :-) Alleen het Woord!

Mozes (1) - geboorte

We begonnen onze serie over Mozes uiteraard bij het begin :-) de geboorte van Mozes. Wat een bijzondere geschiedenis! Moet je je eens voorstellen: je lieve, kleine, schattige baby in een mandje. In de rivier! Het lijkt me vreselijk. Wat spreekt daar een Godsvertrouwen uit van moeder Jochebed. En het werd niet beschaamd!

Als intro hadden we een bak water met allerlei voorwerpen. De boys mochten raden of het zou drijven of zinken. Daarna pakte ik een popje van klei. Zou die zinken of blijven drijven? Het zonk. Toen pakte ik het mandje erbij, en nu bleef het drijven! Levi legde zelf de link naar de ark, mooi hè? Daar praatten we met elkaar nog even over door.

Daarna vertelde ik de geschiedenis uit Exodus 2. Er werd aandachtig geluisterd: 

Tot slot maakten we een werkje (deze kleurplaat), die we nog 'opleukten' met wat riet. 

Hier vind je nog een leuke doolhof.

's Avonds speelden we het verhaal nog na. Leuk om met elkaar te doen! Ook erg leuk om de kinderen te zien in hun rol. 

Joas de prinses, Levi als Mirjam. (En papa de soldaat.)

Mama Jochebed bidt voor de kleine baby in het mandje.

De prinses komt naar de rivier, Mirjam heeft zich verstopt.

De prinses vindt de baby.

Verlegen Mirjam en verlegen prinses :-)

Blij dat de kleine baby weer terug is!

Nieuwe serie over Mozes, maarrr...

't Is alweer een poosje geleden dat hier een blog verscheen, en dat heeft een reden. Toen wij de serie over de vrucht van de Geest afgerond hadden, zijn manlief en ik weer eens na gaan denken over onze Bijbelfeesten. Waarom doen we het? Wat willen we onze kids meegeven? Misschien dat onze kids nog niet helemaal toe waren aan de vrucht van de Geest. Misschien is het belangrijker om hen de grote daden van de Heere te vertellen. Ja, dát is belangrijk! Waarom? Zodat ze hun hoop op God zouden stellen. (Zie Deuteronomium 6 en Psalm 78). 

Oké, daar waren we het over eens. Nu de vraag: hoe gaan we dat doen? We kwamen op het idee om dit te doen aan de hand van het leven van een Bijbelse persoon: Mozes.

Maarrr, toen keek ik op de blog van mijn lieve vriendin Mirjam - en zag dat zij ook bezig is met een serie over Mozes. Wat nu? Moeten wij dan iets anders kiezen? Nee, daar was mijn man heel duidelijk in. We hebben dit biddend besloten. Moet ik dan maar stoppen met bloggen? Eerst maar een mailtje naar Mirjam met het probleem. Ik kreeg een lief mailtje terug, waarin o.a. stond: "we zijn niet elkaars concurrenten". 

Ik ga door met bloggen, omdat ons gezin uniek is. Omdat ik het ook fijn vind als ons archief niet onderbroken wordt. Omdat ik denk dat het voor anderen toch tot zegen en inspiratie kan zijn. 

Gisteren hadden we ons tweede Bijbelfeest over Mozes, dat hij die Egyptenaar dood sloeg en verborg in het zand, en dat hij daardoor uiteindelijk moest vluchten. Het was een heel eenvoudig Bijbelfeest, zonder intro en zonder verwerking (en zonder foto's). Maar wel heel waardevol. Ik had ook echt de tijd genomen om het Bijbelverhaal goed voor te bereiden. Dit was wel een les voor mij. Het hoeft er niet 'gelikt' uit te zien, er hoeft geen prachtige blog over te verschijnen. Uiteindelijk gaat het om de inhoud, raakt die het hart van de kinderen? 

Misschien is dit ook een bemoediging voor jou, als het soms niet op rolletjes loopt. Of als je denkt: bij een ander ziet het er altijd leuker uit. We leven niet voor anderen! We hebben straks verantwoording af te leggen aan onze hemelse Vader. Gisteren hoorde ik een prachtige preek. Ik heb dit onthouden: je roeping is datgene aan verantwoording wat God jou heeft gegeven. Het hoeft niet zo groots en interessant of ver weg te zijn. Kijk om je heen, kijk in de ogen van je kinderen, en rén! (1 Kor.9:24)

Binnenkort trouwens toch nog een blogje hoor, over het eerste stukje uit het leven van Mozes :-)

Vrucht van de Geest (11) - afsluiting

Ons laatste Bijbelfeest over de serie van de Vrucht van de Geest. We waren benieuwd hoe de kinderen het hadden ervaren. Misschien waren ze soms gefrustreerd, als ze merkten dat er geen vrede of vriendelijkheid in hun hart was. Daarom vonden we het belangrijk om het deze keer over de wortel te hebben. In Openbaringen 22:17 zegt de Heere Jezus "Ik ben de Wortel en het Nageslacht van David, de blinkende Morgenster."

De afgelopen tijd waren we bezig geweest met zaaien en verpotten. (Verhuizen, volgens Joas :-) De boys wisten dus wel worteltjes zijn. Maar waarom zijn ze zo belangrijk? Als een plantje geen worteltjes heeft, draagt het geen vrucht. Sterker nog: het gaat dood. Wat een les! 

Als we in eigen kracht proberen om de vrucht van de Geest voort te brengen, zullen we falen. We moeten geworteld zijn in de Heere Jezus. Dat was echt het centrale onderwerp van deze middag. 

Hoe gingen we te werk? Deze cijfermatten lagen op de grond en de kids mochten om de beurt met een knuffeltje gooien. Voor me had ik een lijstje met de vrucht van de Geest. We praatten met elkaar over dat specifieke stukje, en de jongens mochten intussen het bijbehorende bloemblaadje inkleuren van deze bloem. (Ik had er na het printen nog met een marker cijfers in geschreven.) Elke keer stelde ik dezelfde vraag (met andere woorden): wanneer heb of zie je echt dit stukje van de vrucht in je leven? En elke keer was het antwoord: als je de Heere Jezus kent.

En o ja, als we een cijfer hadden gehad, haalden we die weg - anders duurde het eindeloos ;-)

Tenslotte nog een boekentip. Wel Engelstalig, maar de illustraties zijn ook schattig. 

Ik heb het gewoon bij bol.com besteld. Er is ook een meisjes variant.

Objectles: wat gebeurde er aan het kruis?

Een heel mooie manier om de kinderen te laten zien wat Jezus aan het kruis heeft gedaan.

Wat heb je nodig? 

1. aansteker

2. witte kaars

3. gekleurd water

4. glas of kleine vaas

5. bord

6. muntje

Laat het muntje zien en vertel dat 'jij en ik' dat zijn. Leg het op het bord, een beetje aan de rand. 

Daarna gooi je het gekleurde water erover heen, een beeld van de zonde. 

(Ik gebruikte kleurstof, maar je kunt ook limonadesiroop gebruiken.)

Nu zet je de witte kaars in het midden: beeld van Jezus, smetteloos rein. 

Hij kwam op deze zondige aarde, in onze ellende.

Steek de kaars aan: Jezus is het Licht van de wereld. (Johannes 8:12)

Zet nu het glas of de vaas over de kaars. Wat gebeurt er? De kaars gaat uit: beeld van Jezus' dood. 

En het water wordt 'opgezogen' in het glas, het muntje komt (bijna) droog te liggen.

Jezus nam onze zonden op Zich, zodat wij vrij zijn!

Met toestemming overgenomen van de blog van Amy-Marie.