Welkom! Hier kun je lezen hoe wij met onze oudste kinderen (7, 6 en 3 jaar) Bijbelfeest vieren. Wij noemen het zo; bij anderen heet het gezinsmoment of family night.
Zondag: intocht. 1 kaarsje blazen we uit in de Paastuin.
Maandag: voetwassing. Lekker bubbelbadje.
Dinsdag: avondmaal. Matzes bakken.
En avondmaal vieren met elkaar.
Woensdag: Gethsémane, objectles over wat er gebeurde aan het kruis.
(Hier komt nog een uitgebreide blog over.)
Donderdag: verloochening
Vrijdag: Golgotha.
Als we met elkaar over over onze zonden nadenken, vertelt Levi dat hij nooit iets verkeerd doet.
Zie je hem denken? We hadden een mooi gesprekje!
Een mooie verwerking was dit: eerst een canvas zwart verven. Als het droog is, een kruis met schilderstape erop plakken. Daarna met de achterkant van een spijker (we voelden even aan de andere kant: wat schérp...) met witte verf het kruis stempelen, en de tape verwijderen.
Zaterdag: begrafenis, een steen voor het graf.
Zondag: de steen is weg! En de kleine steentjes bij het kruis ook. Die hebben we in de sloot gegooid.
Maandag: we maken 'opstandingsbroodjes'. Maar we vinden ze niet zo lekker :-)
Toen de broodjes in de oven stonden, vertelde ik het lijdens- en opstandingsevangelie aan de hand van smarties.
Zie deze site. Ik gebruikte mini-smarties, maar daar zitten geen rode bij. Toen maar een rode m&m erbij gedaan: de grootste, én belangrijkste...
Tenslotte maakten we een slinger, want het is feest! De jongens kunnen de woordjes die erop staan lezen.
Als allerlaatste: nog een foto van de plaatjes en het kruis.
Ik werd hierbij geïnspireerd door de blog van Annemarie, dank je wel!
In de 'tuin' staan 6 waxinelichtjes. De eerste dag branden ze allemaal, maar
elke dag gaat er eentje meer uit, tot Goede Vrijdag. Ook op zaterdag zijn ze
uit, maar op zondag branden ze weer allemaal! Ik weet dat dit meestal anders
gedaan wordt: elke dag wordt er dan een kaarsje meer aangestoken. Maar omdat we
dit in de adventsperiode ook al zo doen, doen we het nu andersom. Deze week uit
het leven van de Heere Jezus was immers heel donker…
Ook kleuren, knippen en plakken we elke dag een plaatje zodat
de vorm van een kruis ontstaat. Zie dit blog bericht.
Bij de 'verloochening' ontbreekt overigens een plaatje.
Zondag: intocht verwerking: knutsel ezel
in de tuin: ezeltje van duplo en takjes van bijv conifeer
Maandag: voetwassing verwerking: elkaars voeten wassen (en verwennen met een massage)
in de tuin: drinkbakje van duplo
Dinsdag: avondmaal verwerking: matzes bakken en avondmaal vieren
in de tuin: stukje matze
Woensdag: Gethsemané verwerking: objectles
in de tuin: touwtjes (als symbool omdat Jezus gevangen werd)
in de tuin: kruis van takjes en een lam ('zie het Lam van God...')
Dit is een sobere dag, we nemen bijvoorbeeld geen koekje bij de koffie.
We brengen onze zonden bij het kruis (belijden) door er steentjes bij te leggen.
Zaterdag: begrafenis verwerking: geen
in de tuin: steen voor het graf en twee soldatenpoppetjes van duplo
Zondag: opstanding
verwerking: "opstandingsbroodjes" maken
in de tuin: steen weg, bloesemtakken als teken van nieuw leven, alle kaarsjes aan De steentjes die bij het kruis lagen, gooien we met elkaar in de rivier.
Vorig jaar kwam ik dit mooie idee al tegen, maar ik vond de plaatjes niet geschikt. Nu ben ik zelf op zoek gegaan en heb ik dit ervan gemaakt. Wij zijn van plan om in de stille week elke dag een mini-bijbelfeest te vieren met elkaar. Elke dag knippen en kleuren en plakken we dan een bijbehorend plaatje op een groot papier, zodat dit kruis ontstaat. Hier vind je het document met de plaatjes.
Later volgt nog een blog over de invulling van de stille week.
Zoek op YouTube eens naar 'marshmallow-test' en je krijgt een interessant filmpje te zien. Wij hebben dit ook gedaan bij onze kids, een beetje aangepast. Ze zaten aan tafel en kregen een chocolade-eitje. Ik zei dat ze hem nu op mochten eten - maar als ze hem zouden bewaren, kregen ze er nog één. Levi vond het wel prima als hij maar één eitje had. ("Dat is toch genoeg?") Maar na enig aandringen van mijn kant, wilde hij er toch wel twee :-) Wij verdwenen naar boven, en de videocamera legde alles vast. Enorm leuk om terug te kijken! Joas speelde ermee, en vroeg aan Levi of hij hem op ging eten. Hij zong: "ik krijg er lekker nog één!" Levi zat gewoon stilletjes naar buiten te kijken en begon even later de woordjes te lezen die ze aan het leren zijn. Daarna bedacht Joas een afleidingsmanoeuvre door met zijn handen moeilijke gebaren te maken. En toen... was hun geduld op: "Wanneer komen jullie nou?" De 5 minuten waren voorbij, dus we waren toch al van plan om naar beneden te gaan. Heel knap dat ze zichzelf konden beheersen! En uiteraard hadden ze hun tweede eitje dubbel en dwars verdiend.
Hierna noemden we nog een paar voorbeelden van zelfbeheersing: op tijd uit bed om uit je Bijbel te lezen, 1 koekje nemen in plaats van 2 of 3, geen zin hebben in een klusje en het toch doen, rustig reageren als je broertje iets afpakt...
Toen vertelde ik de geschiedenis van de verzoeking in de woestijn. Wat een strijd moet dat geweest zijn voor de Heiland. Na 40 dagen moet Hij enorme honger gehad hebben. En toch bezweek Hij niet!
Zachtmoedigheid, dat is iets waar in mijn leven een bordje bij staat: werk in uitvoering. Gisteren nog, toen er weer eens een beker om ging. Ik moest niet tot 10 maar tot 100 tellen...
En toch is er een diep verlangen in mij om een zachtmoedige vrouw en moeder te zijn. Wat een troost dat onze Heiland zegt: kom maar bij Mij... leer maar van Mij... want IK ben zachtmoedig en nederig van hart. (Mattheus 11:29)
Zachtmoedigheid is trouwens geen karaktertrek. Zoiets van: het zit wel of niet in je. Mozes wás het in ieder geval niet. Hij sloeg zo een Egyptenaar dood. Maar hij is het wél geworden. In Numeri 12:3 staat dat hij zeer zachtmoedig was, meer dan alle mensen die op de aardbodem waren. Hoe was dat mogelijk? Door zijn omgang met God! Wat een les voor mij.
En nog iets, was Mozes een watje? Een slappeling? Iemand zonder ruggengraat? Integendeel! Zachtmoedigheid is een uitdrukking van kracht. Kracht die onder controle is gebracht. Ergens op internet las ik dat dit woord gebruikt werd voor bijvoorbeeld een wild paard dat getemd werd.
Maar goed, voor ik nog meer ga preken :-) nu naar ons Bijbelfeest van deze middag. We begonnen met een intro. (Dank je, Mirjam.) Ik schonk twee keer water in, en knoeide twee keer. De eerste keer reageerde manlief niet echt zachtmoedig, de tweede keer zeer zachtmoedig. Herkenbaar en hilarisch voor de boys, met name Joas zat zich te verkneuteren.
Daarna legde ik het begrip nog wat verder uit en keken we wat de profeet Jesaja al over de Heere Jezus vertelde. In hoofdstuk 42:2 staat: Hij zal niet schreeuwen, Hij zal Zijn stem niet verheffen. En in hoofdstuk 53:7 ...maar Hij deed Zijn mond niet open. Als een lam werd Hij ter slachting geleid... Een lam is wel het toonbeeld van zachtmoedigheid. Het voelt zelfs zacht. Een leeuw gromt en brult en verscheurt: het tegenovergestelde!
Daarna gingen we naar het Nieuwe Testament, waar de Heere Jezus het ook van Zichzelf zegt. Dat heb ik hierboven al beschreven. Toch kwamen ze met stokken en zwaarden om Hem gevangen te nemen. Petrus was niet zo zachtmoedig: hij trok zijn zwaard en sloeg het oor van Malchus eraf. En Jezus? Hij wijst Petrus terecht, en geneest het oor van Zijn vijand! Zachtmoedigheid met hoofdletters! Een stukje verder in deze geschiedenis lezen we ook dat Hij geslagen werd, maar niet terugsloeg.
En hoe loopt het af met Petrus? Lees maar wat hij in zijn eerste brief, hoofdstuk 2 schrijft:
21 Want hiertoe bent u geroepen, omdat ook Christus voor ons geleden heeft; Hij laat ons zo een voorbeeld na, opdat u Zijn voetsporen zou navolgen; 22 Hij, Die geen zonde gedaan heeft en in Wiens mond geen bedrog gevonden is; 23 Die, toen Hij uitgescholden werd, niet terugschold, en toen Hij leed, niet dreigde, maar het overgaf aan Hem Die rechtvaardig oordeelt.
Vers 21 gaan we met elkaar leren.
We tekenden onze voeten en knipten die uit. Ook de jongste telg mocht mee doen :-)
We willen graag gaan lijken op de Heere Jezus, Zijn voorbeeld en voetsporen volgen. En ja, dan blijft het 'werk in uitvoering'. Toch mogen we erop vertrouwen dat ook dit stukje van de vrucht van de Geest meer en meer zichtbaar mag worden in ons leven.
Ik schreef de tekst met een krijtstift (hema) op het raam. Geen idee hoe het er bij daglicht uit ziet ;-)
Vorige week hebben we met elkaar nagedacht over trouw. In een andere vertaling staat: geloof.
We begonnen met een gesprekje over onze trouwringen.
Daarna vertelde ik de geschiedenis van de 12 verspieders, uit Numeri 13. Manlief vond dit passend bij dit stukje van de vrucht van de Geest. Ik moest eerst wel zoeken hoor, naar dat 'passende' :-) Maar toen ik Numeri 14:24 las, begreep ik het. Daar zegt God: Maar mijn dienaar Kaleb, omdat in hem een andere geest was en hij erin volhard heeft mij na te volgen, hem zal ik brengen in het land waar hij geweest is, en zijn nageslacht zal het in bezit nemen.
Hoe groot zijn de muren? Zijn de mensen sterk? Wonen er veel mensen?
We maakten twee werkjes: eerst stempelden ze de druiventros, daarna verfden ze wc-rolletjes waar ik een verrekijker van maakte. De volgende dag kleurden ze de kleurplaat van de druiventros verder af.
