Vrucht van de Geest (4) - Vrede

Eigenlijk wilde ik deze serie 'bouwen' rond het leven van David. Bij 'liefde' en 'blijdschap' lukte dat wel. 'Vriendelijkheid' zou mooi bij de geschiedenis van Mefiboseth passen. Maar volgens manlief werd het toch een beetje te 'smal', dus koos hij bij dit deel van de vrucht voor Abraham en Lot, uit Genesis 13.

Als intro had ik wat plaatjes opgezocht en geprint die te maken hadden met vrede, of juist niet. De boys mochten deze op het juiste papier leggen, en intussen praatten we er over door. De platen heb ik op 'kinderooghoogte' gehangen, en ik zie de jongens er regelmatig even naar kijken.

Daarna vertelde manlief uit de Bijbel. Heel beeldend, compleet met een kameel :-) Mooi om de nadruk te leggen op de vrede die Abraham met God had. Hij zocht de vrede met zijn medemens, en door de vrede van God was hij ook een tevreden mens. En natuurlijk ging het over de herders die helemaal geen vrede met elkaar hadden, maar ruzie zochten om het beste plekje voor hun kuddes.

We maakten deze verwerking: een driehoek van stroken papier. Bovenaan een plaatje van een kruis met de Leeuw en het Lam. Daaronder twee plaatjes van twee kindjes. Vrede met God = vrede met de mensen om je heen. We weten dat de praktijk van het leven weerbarstiger is. Het is helaas niet zo simpel als 1+1=2.

Zelf vond ik het werkje een tikkeltje saai. Je zou achter de driehoek nog een mooi papier kunnen plakken, bijvoorbeeld door de kinderen ge'water'verfd. Hier vind je nog wat kleurplaten over Abraham en Lot.

Tot slot plakten we een stikker op ons hart. Ik had niet echt inspiratie om een boom met vruchten te schilderen, of iets dergelijks. Dit vond ik ook een mooi beeld: de vrucht van de Geest, met al haar aspecten, in ons hart en leven.

Bijbelfeest - Gehoorzaamheid (1) Abraham

Gehoorzaamheid geeft leven.  

Omdat dit thema momenteel best wel een punt is in ons gezin, hebben we ervoor gekozen om hier in ieder geval twee zondagen mee aan de slag te gaan. Toen ik me er in aan het verdiepen was, kwam ik zoveel mooie dingen tegen dat het moeilijk was om te kiezen. Uiteindelijk hebben mijn man en ik voor het verhaal van Abraham gekozen. Hij was God gehoorzaam toen hij Ur verliet, en (nog meer) gehoorzaam toen hij bereid was om zijn zoon Izak te offeren. Het trof ons dat gehoorzaamheid alles te maken heeft met liefde en vertrouwen.

We begonnen met een spelletje memory. Dit deden we met z'n drietjes. Uiteraard won Joas :-) Daarna deden papa en mama het ook nog, maar we hielden ons niet aan de regels. Het was dus niet zo gezellig... Ik vertelde dat dit Bijbelfeest over gehoorzaamheid zou gaan. Joas wist wel wat dat was: "als je gehoorzaam bent, ben je lief en als je ongehoorzaam bent, ben je stout".

Daarna vertelde ik het verhaal uit Genesis 22. Wat moet dat geweest zijn voor Abraham... Wat een vertrouwen had dit kind van God! In Hebreeën 11:17-19 staat "Door het geloof heeft Abraham, toen hij door God op de proef gesteld werd, Izak geofferd. (...) Hij overlegde bij zichzelf dat god bij machte was hem zelfs uit de doden op te wekken. en hij kreeg hem als het ware daaruit ook terug."

Tijdens het verhaal bekeken we de dia's van deze site. Na het verhaal legden we de link naar de Heere Jezus. Hij droeg ook zijn kruis (net als Izak het hout). Maar toen Hij aan het kruis genageld werd, was er geen stem uit de hemel of een ram in de struiken. Hij is voor onze zonden gestorven, ook voor onze ongehoorzaamheid! In Filippenzen 2:8 staat "Hij heeft Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de kruisdood."

Met deze kerntekst uit Genesis 22:18 sloten we af: "En in uw nageslacht zullen alle volken van de aarde gezegend worden, omdat u Mijn stem gehoorzaam bent geweest."

Als verwerking maakten we een kleurplaat die je hier kunt downloaden. We versierden nog met hartjes omdat Abraham heel veel van zijn zoon Izak hield, maar nog meer van de Heere!

Abraham, tel de sterren!

Omdat het advent is, wilden we proberen Joas de lijn van Oude Testament naar Nieuwe Testament te laten zien. We hebben daarom gekozen voor de verhalen van Abraham en David. Vandaag was Abraham aan de beurt. Joas was een beetje moe, dus zijn aandacht was niet optimaal. Ach, geeft niet. Hij pikt er allicht iets van op. En voor ons is het weer een les om niet teveel te verwachten. Joas moest heel lang wachten voor we eindelijk begonnen met het Bijbelfeest. Maar papa en mama hadden het beloofd, dus gebeurt het ook. Abraham moest ook heel lang wachten op iets. Maar God doet zeker altijd wat Hij belooft! Daarna lieten we onze familiefoto's zien om te leren hoe dat zit: een familie, geslacht, volk. 

 Vervolgens vertelde ik het verhaal van de belofte van God aan Abraham van een kindje, en uiteindelijk van het beloofde Kind. We maakten als verwerking een waxinelichthouder (ster) van klei en versierden die met sterretjes. De dagen daarna kwamen we er nog regelmatig op terug. Zeker als we een mooie sterrenlucht zagen, was dat weer aanleiding voor een kort gesprekje.