Het bloed van de Heere Jezus

De tekst die we deze lijdenstijd centraal willen stellen, komt uit 1 Johannes 1 vers 7: Het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde. Ik heb de tekst aangeleerd door eerst met Joas te praten over Adam en Eva in het paradijs. “Deden Adam en Eva weleens iets verkeerd?” “Ja,” zei Joas. Ik vroeg benieuwd: “wat dan?” Joas zei: “van de boom eten”. (Ik blij, anders konden we wel van vooraf aan beginnen met ons Bijbelonderwijs…) Ik had een glaasje met water neergezet: de situatie van Adam en Eva voor de zondeval. Toen we het over de zonde hadden, deed ik er wat kleurstof in. Dat was natuurlijk interessant. Ik vroeg aan Joas ook of hij iets op kon noemen wat hij verkeerd deed. Dat vond hij nog best lastig. Maar toen ik vroeg waarom hij weleens straf had, kwam er wel wat uit. Ik noemde ook iets van mezelf. Ik vertelde dat ik mijn zonde wel weg zou willen poetsen / reinigen. Maar dat kon niet met zeep of shampoo. Toch had ik wel straf verdiend. Hoe moest dat dan? Joas zei iets over soldaten. Ik vroeg: "wat gingen zij doen met de Heere Jezus?" Dat wist hij wel: "aan het kruis hangen, en toen kwam er ook bloed". Wat mooi hè, dat een kind van 3 daar dan zelf mee komt. Net als dit bleekmiddel het water weer (een beetje) schoon maakt, zo maakt het bloed van de Heere Jezus ons schoon. Helemaal!

Gebed - Daniël

Vanmiddag hebben we met elkaar nagedacht over Daniël. Zoveel dingen zijn zo vanzelfsprekend voor ons, maar als je dan het verhaal gaat bekijken door de ogen van een kind... dan vraag je je af: wat is eigenlijk een wet? Daar hebben we het dus eerst even over gehad. Daarna hebben we een nieuwe Bijbeltekst aangeleerd uit Spreuken 3 vers 5: Vertrouw op de Heere met je hele hart, en steun op je eigen inzicht niet. We vinden dit zo'n mooie tekst om mee te geven, het leven door.

In dit gedeelte komt zo duidelijk het vertrouwen van Gods kind, Daniël, naar voren. Dit Bijbelfeest hebben we ook ingepast in het thema 'gebed' (zie vorige blog). Voor Daniël was het onmogelijk om niet te bidden! Het was zijn levensadem, hij kon geen dag zonder contact met God. Hij vertrouwde zich helemaal aan Zijn hemelse Vader toe en steunde echt niet op zijn eigen inzicht. De geleerde tekst liet ik dan ook regelmatig terugkomen in het verhaal.

Na het verhaal hebben we een leeuw geknutseld. Levi ook, samen met papa en tante Marieke. Hij genoot ervan, en leek uiteindelijk zelf een leeuwtje. :-) Joas had niet echt meer concentratie na het verven, dus we plakken morgen de manen op. En papa? Die kan echt goed leeuwenkoppen tekenen! (Mama had een voorbeeld gemaakt, maar dat leek meer op een lief beertje... Dit is echt een gevaarlijk monster!)

Gebed - Bartiméüs

Eindelijk weer een keertje Bijbelfeest! We wilden het graag een keer over gebed hebben. Wat willen we onze kinderen meegeven? Je mag alles, altijd en overal aan de Heere vertellen, de hele dag door. Fijne dingen (danken) en verdrietige dingen (bidden). Die vertrouwelijke omgang is zo iets moois! Dat mogen we als ouders ook voorleven. 

Toen we hierover nadachten, gingen we uiteraard ook op zoek naar een passend Bijbelverhaal. Maar dat bleek niet zo makkelijk te vinden. Daarom hebben we besloten er maar een paar keer over te 'werken' en dan elke keer een ander aspect benadrukken. Het verhaal van Bartiméüs spreekt wel erg tot de verbeelding, dus vonden we mooi om mee te beginnen.

Als intro mocht Joas ervaren wat het is om blind te zijn. We wilden 'blindemannetje' met hem spelen. Maar dat vond onze lieve schat geen goed idee: 'ik vind het spannend'. Oké, dan papa maar. Dat was natuurlijk wel leuk. Daarna wilde hij het nog steeds niet en kwamen er zowaar tranen, kijk maar goed naar de foto, dan zie je ze glinsteren. Natuurlijk hebben we hem niet gedwongen, het moet leuk blijven. Maar soms vind ik het dan wel een beetje lastig om flexibel te blijven hoor.

 

Daarna vertelde ik het verhaal. Bartiméüs wist dat Jezus hem alleen kon helpen. Daarom riep hij zo hard! Joas had nog niet zo lang geleden erg last van waterpokken. Toen hebben we ook heel veel gebeden of de Heere hem beter wilde maken. (Wel mooi om hier nog even te melden: hij had zo'n last van jeuk, en ik had echt alles gedaan wat ik kon doen. Maar 't ging nog steeds niet over. Dat zei ik ook: mama weet echt niet wat ze nog meer kan doen. Joas zei toen: 'Bidden, mama!'). Zodoende kwam dit verhaal best dichtbij. Bartiméüs werd direct beter gemaakt door de Heere Jezus. Maar Joas moest wel een paar dagen wachten. Ook weer een mooie les. Verder hebben we het vooral praktisch gehouden: bijv niet over de blinde ogen van ons hart gehad.

Toen was het tijd voor chippies en wat drinken. Ondertussen bekeken we het boek 'Waar zullen we voor bidden?' van Andy Robb. Hier staan heel veel verschillende platen in met tips waar je voor kunt bidden of danken. Denk aan de mensen in de kerk, zieke kinderen, maar ook de brandweermannen en vissers. Verder ook dingen als 'help ons te delen' en 'dank U voor Uw liefde'. Joas vond het boek vooral erg leuk omdat de plaatjes hem zo aanspraken. Maar dat we ook konden bidden voor die dingen...? Dat was hoofdstuk 2...

We vinden het belangrijk om het gebed wat meer aandacht te geven in ons gezin. Daarom wilden we een gebedsdoosje maken. We bedachten met elkaar wat gebeds- en dankpunten. Zoals de zon, ons huis, speelgoed, de Bijbel. Ik zocht er wat plaatjes bij op internet (oa bij sclera.be), printte ze en Joas mocht ze uitknippen. Daarna hebben we met z'n drieën gebeden. Het gebedsdoosje willen we een vaste plek geven bij het gebed na de maaltijd.

Maar dat kan natuurlijk ook heel goed op andere momenten van de dag. Want uiteindelijk is dát het wat we mee willen geven: je kunt altijd met alles terecht bij de Heere God. Hij hoort je altijd! Net als Bartiméüs.

De Bijbeltekst die we aan hebben geleerd, komt uit Matthéüs 7:7 'Bid en u zal gegeven worden. Zoek en u zult vinden. Klop en er zal voor u opengedaan worden.'

Kerst = geboortefeest!

't Is alweer een poosje geleden, maar nog wel de moeite waard om een blog over te schrijven: kerstfeest. We vinden het belangrijk om de kinderen mee te geven dat kerst echt een feest is! 's Morgens aten we bij het ontbijt beschuit met muisjes. Ook kreeg iedereen een cadeautje. De jongens allebei een boekje over kerstfeest. Daarna gingen we naar de kerk waar we een prachtige preek gehoord hebben over Jezus, het Licht van de wereld. Klik hier voor preek. De menora is zo'n prachtig beeld van Wie Jezus is! Ook de kinderen werden er elke keer bij betrokken. Ze kwamen zingend de kerk binnen: Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht...

Tweede kerstdag hebben we 's morgens met elkaar als gezin het kerstfeest gevierd. Ik had de zaterdag ervoor op de kinderclub het kerstverhaal verteld. Daarom had ik een mooi papier gemaakt, zie foto. 

Ik had het verhaal wel voorbereid, maar verder hadden we er niet echt uitgebreid over nagedacht. Op het laatste moment krijg je vaak de beste ideeën :-) We pakten Joas' fotoboek erbij en vertelden dat alles voorbereid werd voor zijn komst: zijn kamertje, de kleertjes in de kast, het wiegje. Hij werd met liefde verwacht! En toen hij eenmaal geboren was, kwam er visite met cadeautjes. Iedereen was blij. 

Joas vond het erg leuk om de foto's te bekijken. Tijdens het verhaal luisterde hij ook erg aandachtig. Ik hoef de link met Lukas 2 niet uit te leggen, toch?

Als verwerking maakten we knutsels van brooddeeg. Ook Levi deed mee, en genoot er van!

Aankondiging geboorte van de Heere Jezus

De zondag voor kerst, hebben we een Bijbelfeest gedaan over de engel die met de blijde boodschap bij Maria kwam. We hebben benadrukt dat het nu écht bijna kerstfeest is. De kaarsen branden allemaal... Maar het duurt toch nog 3 dagen. In de tijd van de Bijbel moesten de mensen nog veel langer wachten... 

Elke dag tot kerst mocht Joas een cadeautje uitpakken. Ze hadden allemaal een link met de geboorte van de Heere Jezus (sterretjes - terugkomend op Abraham, en de ster die de weg wees; chocolademuntjes - cadeautjes en geld en speelgoed is leuk, maar Jezus maakt je echt blij; boekenlegger met 'Jezus' - dat woordje hebben we pas geleerd). 

Daarna vertelde ik het verhaal van Maria en de engel die haar zo'n bijzondere boodschap kwam brengen. Manlief had een briljant idee om de engel 'uit te beelden'. Het werd een bouwlamp, zie foto :-) 

We hebben geprobeerd om te benadrukken dat ook in de hemel het moment werd verwacht waarop Jezus daadwerkelijk als Kindje naar deze aarde zou komen. En waarom dat nodig was. Als verwerking maakten Joas en papa een kleurplaat.

David en Jezus

De week daarna hadden we weer een Bijbelfeest, deze keer over David en Jezus. Wat een prachtige vergelijkingen liggen er tussen deze twee personen. Heel mooi om te ontdekken. Allebei geboren in Bethlehem, allebei door niemand verwacht, allebei veracht, allebei herder, enz. We konden niet alle lijnen doortrekken. Ik had wat plaatjes opgezocht van Bethlehem, en de (goede) herder. Deze 'overeenkomsten' hebben we benadrukt.

We begonnen met een soort spelletje waarbij Joas 'dingetjes' neer moest leggen van groot naar klein (zie foto). Dit vond hij helemaal leuk en het lukte heel goed. Je snapt natuurlijk dat dit de broers van David waren :-) Daarna het verhaal verteld van de zalving tot koning. In het verhaal ook verteld dat David bij zijn harp zong (God heb ik lief) en op God vertrouwde (beer en leeuw). Dáárom werd Hij door God uitgekozen, want Hij ziet het hart aan.

Ook de jongste telg was van de partij :-)

Abraham, tel de sterren!

Omdat het advent is, wilden we proberen Joas de lijn van Oude Testament naar Nieuwe Testament te laten zien. We hebben daarom gekozen voor de verhalen van Abraham en David. Vandaag was Abraham aan de beurt. Joas was een beetje moe, dus zijn aandacht was niet optimaal. Ach, geeft niet. Hij pikt er allicht iets van op. En voor ons is het weer een les om niet teveel te verwachten. Joas moest heel lang wachten voor we eindelijk begonnen met het Bijbelfeest. Maar papa en mama hadden het beloofd, dus gebeurt het ook. Abraham moest ook heel lang wachten op iets. Maar God doet zeker altijd wat Hij belooft! Daarna lieten we onze familiefoto's zien om te leren hoe dat zit: een familie, geslacht, volk. 

 Vervolgens vertelde ik het verhaal van de belofte van God aan Abraham van een kindje, en uiteindelijk van het beloofde Kind. We maakten als verwerking een waxinelichthouder (ster) van klei en versierden die met sterretjes. De dagen daarna kwamen we er nog regelmatig op terug. Zeker als we een mooie sterrenlucht zagen, was dat weer aanleiding voor een kort gesprekje.